Piaski – Kościół Matki Bożej Różańcowej

Opracowanie pochodzi z : Gazeta Diecezji Grodzieńskiej „Słowo Życia”  Антон Шыдлоўскі

piaski_kosciolWieś Piaski jest znana od XVII w. jako majątek Sapiehów, za czasów których w 1682 r. (lub 1782) był pobudowany kościół. Ostatni drewniany kościół był pobudowany tu w 1857 r. (lub 1877) przez hrabiego Wacława Krasickiego i poświęcony pod wezwaniem Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny. W latach 1900-1914 nad miasteczkiem wzniósł się nowy, już murowany, kościół z kamienia ciosowego w stylu neogotyckim pobudowany według projektu inżyniera Daniewa. Budowa prowadzona była na środki parafian. Obecnie świątynia ma inny tytuł – Matki Bożej Różańcowej. Przy tym pod kościół oddano nową placówkę, 80 m na południe od starej, bliżej centrum miasteczka. Na byłej placówce dotychczas jest pustka, obsadzona drzewami. Przed II wojną światową liczba wiernych w parafii Piaski sięgała 1500 osób.  

W 1945 r. kościół był zamknięty, i podczas bezbożnych dziesięcioleci panowania władzy sowieckiej mieściła się w nim przechowalnia zboża. Świątynię zwrócono w 1989 r. Renowację kościoła przeprowadzono w latach 1991-1997. Przed kościołem ustanowiono wysoki drewniany krzyż z odznaczeniami misji redemptorystów (1999 r.) i franciszkanów (2000 r.). Ciekawy krzyż przydrożny, na wzór maltańskiego, ustanowiony jest przy wjeździe do wsi od strony Miżewa. Kościół jest jednowieżową prostokątną w planie bazyliką z pięciościenną absydą, flankowaną dwoma niedużymi zakrystiami i transeptem, którego szczyty uwieńczone są „rycerskimi” frontonami i spiczastymi hełmami. Ściany umocowane są płaskimi przyporami. Wejście główne oznaczone jest ryzalitem, uwieńczone ośmiościenną wieżą-dzwonnicą pod wysoką walmową kopułą (znajduje się tam dzwon 1780 r.). Wnętrze kościoła, podzielone na trzy nawy trzema parami kolumn, pokryte systemem gwiaździstych sklepień na podporowych spiczastych arkach. W świątyni znajdują się trzy rzeźbione ołtarze neogotyckie, dzieło rąk artysty F. Stryjeckiego (1993 r.) na środki rodziny Piekarskich z Toronto i Londynu ku pamięci rodziny Suchockich. Ołtarz główny to tytułowy ołtarz Matki Bożej Różańcowej, lewy ołtarz boczny jest poświęcony św. Maksymilianowi Kolbemu, a prawy – Najświętszemu Sercu Pana Jezusa. Chór organowy został wykonany na kształt balkonu. i podczas bezbożnych dziesięcioleci panowania władzy sowieckiej mieściła się w nim przechowalnia zboża. Świątynię zwrócono w 1989 r. Renowację kościoła przeprowadzono w latach 1991-1997. Przed kościołem ustanowiono wysoki drewniany krzyż z odznaczeniami misji redemptorystów (1999 r.) i franciszkanów (2000 r.). Ciekawy krzyż przydrożny, na wzór maltańskiego, ustanowiony jest przy wjeździe do wsi od strony Miżewa. Kościół jest jednowieżową prostokątną w planie bazyliką z pięciościenną absydą, flankowaną dwoma niedużymi zakrystiami i transeptem, którego szczyty uwieńczone są „rycerskimi” frontonami i spiczastymi hełmami. Ściany umocowane są płaskimi przyporami. Wejście główne oznaczone jest ryzalitem, uwieńczone ośmiościenną wieżą-dzwonnicą pod wysoką walmową kopułą (znajduje się tam dzwon 1780 r.).


Powrót do spisu kościołów

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *