BISPING Piotr

Opracował: Piotr Paweł CYPLA

bisping_herb-piotra-i-jego-zonyPiotr Bisping (Bispink) urodził się w 1777 roku w Strubnicy (parafia św. Trójcy w powiecie wołkowyskim).
Z jego okresu nauki w Wołkowysku (1789 rok) zachowała się metryka 
„lat miał dwanaście, zdrowie dobre, pilność mierna, obyczaje stateczne, postępy w łacinie, arytmetyce, nauce moralności, kaligrafii, nadmierne.” (WK) Rodzicami Piotra byli Jan Tadeusz (1741-1822) i Anna z domu Mikulska herbu Sas. Piotr był wnukiem Bolesława – marszałka starodubowskiego, prawnukiem Zygmunta,  (2x)prawnukiem Jana,  (3x)prawnukiem Jana – pierwszego Bispinga osiadłego na Litwie w 1583 roku.  Jego rodzonym bratem był Adam (pułkownik Wojsk Polskich), a siostrami: Róża i Tekla. (MJM) Około 1800 roku ożenił się z  Józefą Kicką, córką wojewody Onufrego Kickiego herbu Gozdawa i Józefy z domu Szydłowska herbu Lubicz. Żona wniosła Piotrowi niemały posag –  „100 000 florenów posagu, a z działu po śmierci brata-generała jeszcze 175 000 florenów.” (AB) Z tego małżeństwa narodziło się pięcioro dzieci: Natalia, Waleria, syn Eugeniusz Samuel (urodzony i zmarły w 1813 roku), Rozalia i Ludwika

Na przełomie XVIII/XIX wieku Piotr Bisping był właścicielem takich majątków jak: Hołowacze, Kuziewicze i Opicianowicze. Informacje o tym fakcie odnajdujemy w spisie wiernych cerkwi zalezińskiej (Zalezin) z 1825-1828 roku. Wśród innych właścicieli wymieniane są rody skoligacone z Bispingami – Bychowiec i Siehień.

Piotr Bisping był trzykrotnie marszałkiem powiatu wołkowyskiego – urząd ten sprawował w latach 1820-1825. (LS) Oprócz znamienitych urzędów sprawował także posady honorowe – za czasów, gdy kuratorem Akademii Wileńskiej był książę Adam Kazimierz Czartoryski, miał obowiązek nadzorowania szkół łyskowskich, jako dozorca szkół powiatu wołkowyskiego (NK). Witold Karpyza powołując się na inne źródła przytacza „[…] listę służby tego Bispinga, honorowego dozorcy szkół powiatu wołkowyskiego, podaną w 1826 r., dnia 20 czerwca: miał on wtedy lat 47, mógł się więc rodzić pomiędzy 1778, a 1779 r., posiadał w tym powiecie majątek Hołowczyce i Konną z folwarkami, w którym poddani płci męskiej liczyli 686. Do brygady pińskiej towarzyszem zapewne tylko zapisany w r. 1791 (wtedy był jeszcze w szkołach), w r. 1805 obrany chorążym pow. wołkowyskiego, w r. 1817 mianowany wicemarszałkiem i sędzią granicznym.” (WK) 

We wspomnieniach córki Piotra – Natalii po mężu Kickiej odnajdujemy dosyć obszerny opis jego charakteru: „[…] kilka kluczów, liczne folwarki i wsie składały jego majątek. Uchodził za bogacza, jednakże wiosna życia mojego była smętna i chmurna. Ojciec mój zajęty dobrobytem ogółu, od domu i rodziny daleki, zdawał zarząd swoich majątków na podwładnych, nadużywających często jego dobrej wiary. Miał nieskalany charakter, prawość staropolską, zacne miękkie serce, służył bez żadnego wynagrodzenia, gdyż do żadnego urzędu obywatelskiego nie było wówczas przywiązane najmniejsze wynagrodzenie. Niejednej wdowie i sierocie łzy otarł, a majątek jego stopniał w ten czas w rękach podwładnych, wyręczających go w zarządzie rozległych dóbr. Matka moja błyszczała niepospolitą inteligencją, miała duszę mężną, serce zawsze gotowe dla poświęcenia się dla rodziny i ojczyzny […] Urząd zmuszał często ojca przesiadywać w Wołkowysku lub Grodnie, daleko dłużej, niż w domu i posługi obywatelskie odciągały go od własnego ogniska” (NK)

Piotr Bisping zmarł 14 VII 1848 roku w swoim majątku w okolicy Hołowczyce (powiat wołkowyski, Gubernia Grodzieńska). Józefa Bisping z domu Kicka zmarła 29 I 1851 roku (Natalia – córka, jako datę śmierci matki podaje rok 1850). Oboje pochowani są na parafialnym cmentarzu katolickim w Strubnicy – tam też znajduje się kaplica rodowa Bispingów. Na zdjęciu poniżej widać połączone herby małżonków Bispingów, zapisanych na pomniku jako Bispink. 

bisping-piotr-i-jozefa_grob-w-strubnicy

foto. Mariusz Proskień (2007 rok)

Źródła:
LS – Lucjan Szczuka, Marszałkowie szlachty guberni grodzieńskiej, [w:] Ateneum Wileńskie 1924, s. 427
NK – Natalia Kicka, Pamiętniki, Warszawa 1972
WK – Witold Karpyza, Ziemia Wołkowyska, tom IV, s. 32
 

Powrót do indeksu rodu

 

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *