Urzędnicy Grodzieńscy – MICUTA Bogusław Marcjan

gozdawa-herb

Bogusław Marcjan MICUTA (Bogusław Maryan według SU) był synem Jerzego, wnukiem Jakuba (Jakóba), prawnukiem Jana (sędziego ziemskiego grodzieńskiego), (2x)prawnukiem Bohusza (chorążego grodzieńskiego i litewskiego) i (3x)prawnukiem Piotra (leśniczego, chorążego, sędziego grodzieńskiego). W jednym z herbarzy czytamy: […] Bogusław-Maryan, podstoli grodzieński, pisarz ziemski krasnostawski 1718 r., […]” (SU) Jego bratem był „[…] Ludwik-Kazimierz, starosta szumilski, porucznik chorągwi wojew. brześciańskiego, podpisał elekcyę 1733 r. z wojew. brzesko-litewskim; był pisarzem ziemskim kijowskim, grodzkim krasnostawskim 1721 r.; sukcesor bezpotomnie zmarłego brata 1731 r.” (SU) Z tego źródła wynika więc, że Bogusław MICUTA był podstolim grodzieńskim przed 1718 rokiem oraz, że zmarł bezpotomnie w 1731 roku. Nie mógł być jednak podstolim, ponieważ w latach 1701-1715 był nim Aleksander Kazimierz Lewałt Jezierski, a bezpośrednio po nim (w latach 1715-1720) Benedykt Eustachy Michał Alexandrowicz. (AR) Bogusław w dniu 7 II 1707 roku wymieniany w akcie Poparcia Generalney Konfederacyi Sandomierskiej. Był żonaty z Teresą Porczyńską. (AR). W 1710 roku obrany został komisarzem do osądzenia granic, w tym samym roku „[…] prowadził proces z Orzeszkami o sumy.” (SU) W dniu 13 IX 1712 roku został wybrany na pisarza kijowskiego – wymieniany przy tym urzędzie jeszcze 17 IX 1716 roku. Zmarł przed IX 1717 roku. (BK) Z porównania wymienionych źródeł wynika więc, że Bogusław zmarł bezpotomnie między 1717, a 1731 rokiem. Powstaje jednocześnie wątpliwość odnośnie sprawowania urzędu podstolego grodzieńskiego i pisarza ziemskiego krasnostawskiego w 1718 roku.

Źródła:
AR – Andrzej Rachuba, Urzędnicy Wielkiego Księstwa Litewskiego. Spisy tom II. Województwo Trockie XIV-XVIII wiek, Warszawa 2009, poz. 2139, s.312
BK – Biblioteka Kurnicka, Urzędnicy województwa kijowskiego i czernihowskiego XV-XVIII wieku, Kórnik 2002, s.40
SU – Seweryn Uruski, Rodzina. Herbarz szlachty polskiej, Warszawa 1913, tom X, s. 384

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *